Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
14 / 10 / 2021

Στην Ελλάδα – και ίσως και σε άλλες χώρες, αλλά γι’αυτές δεν μπορώ να είμαι σίγουρος – νομίζω πως υπάρχει μια σχετική προκατάληψη εναντίον του ηλεκτρονικού βιβλίου, ή ίσως και μια άγνοια τού τι ακριβώς είναι αυτό. Πολύς κόσμος φαίνεται να νομίζει ότι δεν είναι «κανονικό» βιβλίο, ή ότι – για κάποιο μυστηριώδη λόγο – είναι λιγότερο σοβαρό από το «κανονικό» βιβλίο. Ορισμένοι λένε πως δεν μπορούν να διαβάζουν στην οθόνη, αλλά μετά κάθονται με τις ώρες και διαβάζουν μηνυματάκια στο Facebook...

Στην αγορά είναι δύσκολο να βρεις ηλεκτρονικούς αναγνώστες – συσκευές για την ανάγνωση ηλεκτρονικού βιβλίου (πχ, μορφές mobi, epub, pdf) – ενώ αντιθέτως δεν είναι και τόσο δύσκολο να βρεις συσκευές που παίζουν μουσική από αρχεία mp3... Παλιότερα, στην αρχή των ηλεκτρονικών βιβλίων, είχαν κυκλοφορήσει κάποιες τέτοιες συσκευές – μάλιστα, ήταν και μία ελληνική (της TurboX, αν δεν κάνω λάθος) – αλλά πολύ γρήγορα αποσύρθηκαν. Δήθεν ότι δεν είχαν ζήτηση. Λες και όλα τ’άλλα πράγματα που φέρνουν τα καταστήματα έχουν ζήτηση 100% κάθε μέρα...

Σήμερα, όπου κι αν ζητήσεις ebook reader, δεν νομίζω ότι πουθενά θα βρεις ετοιμοπαράδοτο. Πρέπει να κάνεις παραγγελία. Μόνο σε κάτι ελάχιστες «τρύπες» που φέρνουν «σπάνια» πράγματα μπορεί να βρεις κανέναν για να τον αγοράσεις κατευθείαν.

Αντιθέτως, αγοράζεις smartphone ακόμα και στους πάγκους της λαϊκής, που λέει ο λόγος...

Αλλά όχι ebook reader.

Εν μέρει πιστεύω ότι φταίνε οι εκδότες – και οι μεγάλοι και ίσως και οι μικρότεροι – που έχουν προσπαθήσει να εξαφανίσουν το ηλεκτρονικό βιβλίο γιατί πιστεύουν ότι τους κλέβει μέρος από τα κέρδη τους. Γι’αυτό κιόλας βλέπεις γενικά τα έντυπα βιβλία να υποστηρίζονται ενώ τα ηλεκτρονικά σχεδόν ποτέ.

Ωστόσο, για τον αναγνώστη, το ηλεκτρονικό βιβλίο έχει, αντικειμενικά, πάρα πολλά πλεονεκτήματα σε σχέση με το έντυπο.

Κατά πρώτον, για όσους ενοχλούνται από τις φωτεινές οθόνες, σας λέω πως οι σωστοί ebook readers δεν έχουν οθόνες με φως· λειτουργούν με ηλεκτρονικό μελάνι, που στο μάτι μπορείς να πεις ότι είναι ακόμα πιο ήπιο από τα γράμματα επάνω στην έντυπη σελίδα.

Εγώ, εδώ και χρόνια – καμιά δεκαετία τουλάχιστον – διαβάζω κυρίως ηλεκτρονικό βιβλίο. Το 90% της ανάγνωσής μου είναι ebooks. Δεν το κάνω εκ πεποιθήσεως. Πραγματικά με βολεύουν περισσότερο. Και θα αναφέρω μερικά από τα πλεονεκτήματά τους.

  • Η συσκευή ανάγνωσης είναι πολύ πιο ελαφριά και δεν κουράζει το χέρι.
  • Δεν χρειάζεται να κρατάς ανοιχτές τις σελίδες.
  • Μπορείς να έχεις όσα βιβλία θέλεις μέσα σε μία και μόνο συσκευή.
  • Δεν υπάρχει περίπτωση το ηλεκτρονικό βιβλίο να σκιστεί ή να βρομίσει. Και μπορείς να κάνεις όσα αντίγραφά του θέλεις.
  • Μπορείς και να το εκτυπώσεις αν επιμένεις, με πολύ μικρό κόστος.
  • Με τα ηλεκτρονικά βιβλία, αν ψάξεις στο Διαδίκτυο, μπορείς να βρεις ακριβώς εκείνο που θέλεις να διαβάσεις· δεν είσαι περιορισμένος από τα ράφια κανενός βιβλιοπωλείου, ούτε χρειάζεται να παραγγέλνεις κάτι και να περιμένεις να έρθει.
  • Τα ηλεκτρονικά βιβλία δεν πιάνουν χώρο μες στο σπίτι (και ήδη οι βιβλιοθήκες μου είναι γεμάτες. Αν όλα αυτά τα χρόνια διάβαζα έντυπα βιβλία οι βιβλιοθήκες μου δεν θα τα χωρούσαν. Γιατί, ναι, συνεχίζω να αγοράζω και έντυπα, ειδικά από παλαιοβιβλιοπωλεία.)
  • Αν σ'ενδιαφέρει αυτό, το ηλεκτρονικό βιβλίο είναι και πιο φιλικό προς το περιβάλλον.
  • Τα ηλεκτρονικά βιβλία δεν περιορίζονται από τον φυσικό χώρο. Αυτό σημαίνει ότι δεν χρειάζεται κανείς, για παράδειγμα, να υποχρεωθεί να γράψει ένα μικρότερο βιβλίο, ή να πετσοκόψει ένα μεγαλύτερο βιβλίο, προκειμένου να βγουν λιγότερες οι σελίδες επειδή είναι θέμα κόστους. Κάτι που πολύ συχνά συνέβαινε, και συμβαίνει, στα έντυπα βιβλία. Το ηλεκτρονικό βιβλίο μπορεί να είναι 5.000 σελίδες, που λέει ο λόγος, και δεν αλλάζει τίποτα. Ο συγγραφέας γραφεί πραγματικά αυτό που θέλει να γράψει, κι εσύ το διαβάζεις. (Όσο για τις θεωρίες «βαριέμαι να διαβάσω μεγάλα βιβλία», δεν τις δέχομαι. Το μέγεθος δεν παίζει ρόλο. Το μόνο που παίζει ρόλο είναι πόσο σού αρέσει το βιβλίο. Έχω διαβάσει πολύ γρήγορα βιβλία που είναι μεγάλα, και πολύ αργά βιβλία που είναι μικρά. Μαντέψτε γιατί.)
  • Τα ηλεκτρονικά βιβλία έχουν πολύ μικρότερο κόστος παραγωγής. Ο καθένας που έχει μεράκι και κάποια τεχνογνωσία μπορεί να φτιάξει ένα ηλεκτρονικό βιβλίο και να το δημοσιεύσει. Τι χρειάζεται; Ένας Η/Υ και μια σύνδεση στο Διαδίκτυο. Ούτε τυπογραφεία με υπέρογκα κόστη ή να τρέχεις αποδώ κι αποκεί για να κάνεις διακίνηση. Αυτός κιόλας ίσως να είναι ο λόγος που ορισμένοι εκδότες αντιπαθούν τα ηλεκτρονικά βιβλία: επειδή τους καθιστούν λιγότερο απαραίτητους για τους συγγραφείς. Επομένως, προσπαθούν πλαστά να δείξουν ότι είναι απαραίτητοι δυσφημώντας τα ηλεκτρονικά βιβλία. Αν ξέρεις τι κάνεις, μπορείς πολύ εύκολα να φτιάξεις το ίδιο ηλεκτρονικό βιβλίο που θα σου έφτιαχνε κι ένας εκδότης.
  • Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, θα έλεγα πως στον αναγνώστη φτάνει ένα κείμενο που έχει υποστεί λιγότερη λογοκρισία, αν μη τι άλλο.

Δεν έχω παρατηρήσει τα ηλεκτρονικά βιβλία να υστερούν σε ποιότητα γραφής, σε σχέση με τα έντυπα. Θα ήταν τρελό να υποθέσουμε κάτι τέτοιο, άλλωστε. Αυτό εξαρτάται καθαρά από την ικανότητα του συγγραφέα.

Δεν είμαι εναντίον των έντυπων βιβλίων.

Και το ξαναλέω: Δεν είμαι εναντίον των έντυπων βιβλίων.

Μου αρέσουν και αυτά. Αλλά δεν μπορώ να καταλάβω την προκατάληψη εναντίον των ηλεκτρονικών βιβλίων, δεδομένου, μάλιστα, πως είναι το 90% των βιβλίων που διαβάζω.

Θα αναφέρω και μερικά πλεονεκτήματα των έντυπων:

  • Δεν χρειάζονται ενέργεια – ούτε μπαταρίες ούτε τίποτα.
  • Δεν υπάρχει κίνδυνος να τα πάρεις ακόμα και σε μέρη όπου θα μπορούσαν να βραχούν ή να τσακιστούν. (Πχ, κι εγώ στην παραλία προτιμώ το έντυπο βιβλίο.)
  • Έχουν μια κάποια φετιχιστή αξία ως φυσικά αντικείμενα.
  • Χρησιμεύουν ακόμα και ως διακόσμηση δωματίου! (Έλα τώρα που δεν το ξέρετε ότι πολλοί αγοράζουν βιβλία απλά και μόνο για να στολίζουν τη βιβλιοθήκη τους χωρίς ποτέ να τα διαβάζουν.)
  • Ορισμένα από αυτά μυρίζουν ωραία. Είναι θέμα πρέζας.

*

Αγοράστε έναν καλό ebook reader· δεν είναι και τόσο ακριβοί. Πολύ φτηνότεροι από το smarthphone σου. Αλήθεια.

Αρχίστε να διαβάζετε ηλεκτρονικά βιβλία.

Ψάξτε παντού στο Διαδίκτυο γι’αυτά.

Μην ασχολείστε με websites που σου λένε ότι μπορείς να διαβάσεις τα βιβλία τους μόνο μέσα από τα ίδια τα websites αυτά. Τα ηλεκτρονικά βιβλία πρέπει να μπορείς να τα διαβάζεις οπουδήποτε, από όποια συσκευή θέλεις.

Μην ακούτε δυσφημιστικές μαλακίες για τα ηλεκτρονικά βιβλία. Δεν ισχύουν.

Και για τους συγγραφείς: Μην πληρώνετε λεφτά για να σας εκδίδουν τα βιβλία σας, είτε έντυπα είτε ηλεκτρονικά – έχω δει να σε βάζουν να πληρώνεις ακόμα και για το ISBN, που είναι τελείως δωρεάν κανονικά! Αυτό είναι εκμετάλλευση. Αν ο εκδότης θέλει το βιβλίο σου, πρέπει να είναι πρόθυμος να πάρει κάποιο ρίσκο γι’αυτό. Αν δεν είναι πρόθυμος, αν δεν μπορεί να είναι πρόθυμος λόγω των συνθηκών της αγοράς (και το καταλαβαίνω πολύ καλά αυτό), τότε αναρωτηθείτε τι δεν πάει καθόλου καλά σε τούτη τη χώρα.

 

 

Επίσης . . .

Βιβλιοκριτική: Swords and Deviltry· Swords Against Death, του Fritz Leiber


Έχω δύο ανθολογίες που περιλαμβάνουν, συνολικά, όλες τις ιστορίες του Fritz Leiber με τον Fafhrd και τον Gray Mouser. Παλιότερα, είχα διαβάσει μια ιστορία από τη δεύτερη ανθολογία· δεν θυμάμαι ποια ακριβώς, αλλά θυμάμαι ότι μου άρεσε. Τώρα, αποφάσισα να διαβάσω και τις δύο ανθολογίες, ξεκινώντας από την πρώτη, κανονικά.

Έχω ακούσει πολλά για τον Fritz Leiber, ειδικά για τις ιστορίες του με τον Fafhrd και τον Gray Mouser στην Lankhmar, και μάλιστα από διάφορους γνωστούς συγγραφείς (όπως Moorcock, για παράδειγμα). Οι περισσότεροι φαίνεται να τον θαυμάζουν: ίσως να τον θεωρούν και κάτι το ιδιαίτερο. Αυτό είχε δημιουργήσει μέσα στο μυαλό μου μια κάποια εντύπωση για τον Leiber η οποία δεν βγήκε πραγματική, δυστυχώς. Δεν απογοητεύτηκα ακριβώς από όσα που έχω διαβάσει ώς τώρα, αλλά δεν ήταν και εκείνο που περίμενα. Περίμενα κάτι που θα με συνεπάρει και θα με ξαφνιάσει όπως το Amber του Zelazny· όμως δεν είναι τέτοιο πράγμα. Όχι για εμένα, τουλάχιστον.

Μέχρι στιγμής έχω διαβάσει τα πρώτα δύο βιβλία – το Swords and Deviltry και το Swords Against Death – δηλαδή, τη μισή πρώτη ανθολογία. Αυτά τα δύο βιβλία, φυσικά, περιλαμβάνουν διάφορες ιστορίες, διάφορες περιπέτειες του Fafhrd και του Mouser. Μην ξεχνάτε ότι ο Leiber έγραφε για περιοδικά, οπότε υποχρεωτικά οι ιστορίες είναι μικρού μήκους η καθεμία· όμως είναι πολλές. Και εδώ δεν είναι τοποθετημένες με τη σειρά που τις έγραψε ο Leiber, αλλά με την ιστορική τους συνέχεια – έτσι όπως ο Leiber τις κατέταξε ύστερα από χρόνια. Οι ιστορίες, όμως, που είχε γράψει παλιότερα διαφέρουν αρκετά από τις νεότερες – και το καταλαβαίνεις εύκολα ότι γράφτηκαν πριν. Αυτές οι παλιότερες ιστορίες είναι απλές περιπέτειες όπου δυο τυχοδιωκτικοί ήρωες συναντούν κάτι παράξενα ή επικίνδυνο, ή και τα δύο μαζί, και κάπως το προσπερνάνε ή το κατατροπώνουν, και συνεχίζουν τον δρόμο τους, πηγαίνοντας σε άλλες περιπέτειες. Οι νεότερες ιστορίες μοιάζει να έχουν περισσότερο υπόβαθρο και να ασχολούνται πιο πολύ με τον κόσμο γύρω από τους ήρωές μας, καθώς και με το ποιοι πραγματικά είναι αυτοί, και τι θέλουν. Γενικά, είναι πιο γεμάτες, ας πούμε, από πληροφορίες. Οι δύο πρώτες ιστορίες, δε, στο Swords and Deviltry είναι ξεκάθαρα ιστορικό υπόβαθρο του Fafhrd και του Mouser· και είναι και οι δύο αρκετά καλές. Προσωπικά, προτιμώ αυτή του Mouser: είναι τρομερά διαβολική και ατμοσφαιρική. Αυτή του Fafhrd είναι... έτσι κι έτσι· και νομίζω ότι κάποιος θα μπορούσε να την ονομάσει ακόμα και «μισογύνικη» με όλες αυτές τις «καταπιεστικές γυναίκες-μάγισσες» της φυλής του Fafhrd· αλλά δεν πιστεύω ότι η πρόθεση του συγγραφέα ήταν τέτοια.

Το γεγονός, όμως, ότι μπλέκει ιστορίες που έγραψε παλιότερα με ιστορίες που έγραψε μετά δημιουργεί κάποια κενά, ίσως και κακώς εννοούμενες παραδοξότητες. Αν και καταφέρνει αρκετά καλά να συνδέσει μεταξύ τους όλες αυτές τις ιστορίες που έγραψε σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, σου δίνεται η εντύπωση ότι μερικά πράγματα δεν δένουν ακριβώς. Και το πιο χτυπητό είναι ότι στην πρώτη ιστορία με τον Gray Mouser – αυτή την ιστορία που μου άρεσε πάρα πολύ – ο Mouser είναι μάγος, και κάνει μάλιστα κάποιες πολύ διαβολικές και ισχυρές μαγείες. Στις επόμενες ιστορίες, ωστόσο, δεν φαίνεται ο Mouser να έχει καμία μαγική γνώση! Πώς είναι δυνατόν αυτό; Εγώ περίμενα ότι κάπου και στις επόμενες περιπέτειες ο Mouser θα έκανε κάτι το μαγικό. Μετά από δύο ολόκληρα βιβλία, όμως, δεν έχει κάνει τίποτα...

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Σεπτεμβρίου (22/9)


Η «σατανική» Σταχτοπούτα του Netflix — Έξι Μέρες στον Luna One — Solarpunk πραγματικότητα — Η «κοσμική αμνησία» των μαύρων τρυπών — Το κρυφό περιοδικό επιστημονικής φαντασίας — Ιστορίες με λυκανθρώπους (1828-1931) — Οι παράξενες ιστορίες του Bertram Atkey — Ιστορίες με τρολ — Professor H's Wayback Machine — Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων της επιστημονικής φαντασίας — Εικονογραφήσεις του Harry Clarke για τα παραμύθια του Hans Christian Andersen — Paul Vincent Woodroffe (1875–1954) — Ντοκιμαντέρ για την επιστημονική φαντασία και άλλα σχετικά — 10 B-movies επιστημονικής φαντασίας — Symphonie Fantastique — Ένα παλιό βιβλίο «μεταμορφώσεων» — Η τέχνη του Eugene Tssui — Zendik Farm Arts Commune — King Gizzard & The Lizard Wizard — και πολύ περισσότερα έρχονται στο LinX

 

Το Σκοτάδι Γελά — Το Κλεμμένο Βασίλειο, Τόμος 2


Έχοντας πάρει την πόλη της Όσβελακ από τα χέρια των ανθρώπων της Σφετερίστριας, ο Πρίγκιπας Κάλνεντουρ ωλ Κάρνελεκ, η Κόμισσα Χάνκαθιρ αλ Νασόλντουν, και οι σύντροφοί τους βλέπουν ξεκάθαρα ότι ο πόλεμός τους για την ανάκτηση του Βασιλείου τώρα αρχίζει – ένας πόλεμος άμεσα συνδεδεμένος με την ίδια τους την επιβίωση. Στρέφουν το βλέμμα τους προς τη Βορσίραθ, στις Κάτω Ακτές, και επιδιώκουν να επιστρατεύσουν συμμάχους προκειμένου να αντιμετωπίσουν την απειλή που αντιπροσωπεύει.

Ο Κάλνεντουρ ταξιδεύει με τον Έλκερθιν τον Θανατογέννητο για να συναντήσει ένα χαμένο παιδί του και για να τον βοηθήσει να συγκεντρώσει μαχητές από τους παρανόμους του Βασιλείου... ένας από τους οποίους αποδεικνύεται παλιός γνωστός του Πρίγκιπα και του δίνει κάποιες απαντήσεις για το αινιγματικό παρελθόν του.

Η Λοτρίνθα ωλ Νάλδεκερ, μαζί με τον Ραμάλθιν αλ Ένερκαβ και τη Σιράλια’χοκ ωλ Κίριβεμ, οδηγείται στη γενέτειρά της από τον Αρχικαλεστή του Πεπρωμένου και τους ακόλουθούς του, όπου κίνδυνος καραδοκεί για εκείνη πίσω από κάθε σκιά. Ο πραγματικός κίνδυνος, όμως, που πρέπει να φοβάται δεν είναι αυτός που νομίζει...

Και η Χάνκαθιρ αλ Νασόλντουν, η Κόμισσα των Σκιών, ερευνά το παρελθόν της Κομητείας της προκειμένου να ανακαλύψει τα μυστικά των Σκοτεινών Ακόλουθων: και καταλήγει σε μέρη που δεν φανταζόταν ότι μπορεί να υπήρχαν.

Ενώ ο Πρίγκιπας Κάλνεντουρ και οι σύμμαχοί του παλεύουν για την απελευθέρωση του Βασιλείου από τα δεσμά της Ζώθμαλιρ αλ Μακμάρνουν, πίσω από τον αγώνα τους μια δύναμη που έχει τραφεί από το μίσος και την απόγνωση απλώνεται σαν μόλυνση που αποσκοπεί να τους καταστρέψει όλους...

Κατεβάστε το